پیش از این درباره شناخت انواع کابل ها و همچنین شیوه راه اندازی یک سیستم سینمای خانگی با شما صحبت کرده ایم. اما اکنون نوبت به این رسیده تا ببینیم برای استفاده از آن به چه نوع کابلی نیاز داریم؟

حتما شما هم هنگام خرید کابل های سیستم صوتی و تصویری خانگی، یا کنسول بازی تان، با قیمت های متنوع و گاه سرسام آوری در بازار روبرو شده اید. اما آیا واقعا کابل های گران تر و با کیفیت تر سیگنال های دیجیتال بهتری را هم برای تان فراهم خواهند کرد؟ جواب دقیق به این سوال ممکن است شما را شگفت زده کند.

در ادامه مطلب با مملی همراه باشید تا ببینیم پاسخ چیست.

پیش از این درباره شناخت انواع کابل ها و همچنین شیوه راه اندازی یک سیستم سینمای خانگی با شما صحبت کرده ایم. اما اکنون نوبت به این رسیده تا ببینیم برای استفاده از آن به چه نوع کابلی نیاز داریم؟

حتما شما هم هنگام خرید کابل های سیستم صوتی و تصویری خانگی، یا کنسول بازی تان، با قیمت های متنوع و گاه سرسام آوری در بازار روبرو شده اید. اما آیا واقعا کابل های گران تر و با کیفیت تر سیگنال های دیجیتال بهتری را هم برای تان فراهم خواهند کرد؟ جواب دقیق به این سوال ممکن است شما را شگفت زده کند.

در ادامه مطلب با مملی همراه باشید تا ببینیم پاسخ چیست.

شاید کابل ها بخش غیرجذاب کامپیوتر و تجهیزات خانگی به نظر برسند. آنها را وصل می کنید، کار می کنند. و داستان تمام می شود. درست است؟ دوباره، شاید جزئیات شما را شگفت زده کند. برای اینکه چگونگی کار کابل ها را بهتر درک کنیم، ابتدا باید به فیزیک و دانش شیوه ارسال سیگنال ها نگاهی بیندازیم و شاهکارهای مهندسی که برای ایجاد صدا و تصویر انجام می شوند را مرور کنیم.

پس از آن تمام چیزی که لازم است برای یافتن کابل مناسب جهت سیستم سرگرمی خانگی تان انجام دهید، کمی تفکر منطقی و به کار بستن این دانش گیکی است که به دست آورده اید. در اینجا مجموعه ای از مفیدترین (و جذاب ترین) اطلاعات درباره کابل ها و سیگنال های دیجیتال را گرد هم جمع آورده ایم.

کابل ها، هزینه ها و بازاریابی

هنگامی به این زنجیره طولانی نگاه می کنیم تا محصولات به دست ما برسد، گاهی واقعا گیج کننده است و نمی توان همه چیز را همان کارخانه بدانیم. قیمت تمام شده کابل، شامل کانکتور و اتصالات، پوشش های محافظتی، تمامی بخش ها و کارگران به شکل جالبی بسیار کم است و این میزان حتی برای محصولات بسیار با کیفیت هم پایین است.

اما مسیری که محصولات برای رسیدن به شما می گذرانند یکسان و مشابه نیست، و البته بخش اصلی قیمت محصول را هم همین مسیر در بر می گیرد. این می تواند شامل بسته بندی، ارسال، تبلیغات و بازاریابی باشد. و همچنین هزینه های اضافه ای چون پرداخت حقوق کارکنان، مالیات ها و سهم خرده فروشانی که آخرین حلقه زنجیره تولید و توزیع هستند.

به همین دلیل قیمت کابل ها بسیار فریبنده و گیج کننده است. لذا ممکن است خریداران تمایل به افتراق میان محصولات با توجه به قیمت آنها داشته باشند و خواهان پرداخت هزینه بیشتر برای محصولاتی باشند که احساس می کنند بهتر هستند. و موضوع می تواند این گونه باشد که قیمت بیشتر ممکن است هم برای کابل های با کیفیت بهتر پرداخت شود و هم می تواند برای کابل هایی پرداخت شود که به عنوان جنس با کیفیت تر تبلیغ می شوند.

«احساس» در اینجا کلمه بسیار مهمی است. بسته بندی و بازاریابی تا حد بسیار زیادی بر مصرف کنندگان تاثیر گذارده و در آنها نسبت به نام برند یا کالای خاصی را که تحت نام آن برند فروخته می شود، احساس کشش خاصی ایجاد می کنند.

خب، این موضوعات هنگام نگاه گیکی به خرید کابل چه معنایی پیدا می کنند؟ خریدار متوجه است که قیمت بالا همیشه به معنی کیفیت بالا نیست. بسته بندی زیبا و چشم نواز، و شعارهایی چون سوکت های با روکش طلا ممکن است به شما این احساس را بدهد که با یک محصول عالی و با کیفیت روبرو هستید. اما در واقعیت شاید شما تنها در حال پرداخت هزینه های بالاتر خرده فروشی و بازاریابی هوشمندانه، در کنار حیله گری ها و بازی با کلمات هستید.

خب، ما چه چیزهایی باید درباره کابل ها بیاموزیم تا در دام چنین خریدهای اشتباهی گرفتار نشویم؟ اجازه دهید نگاهی به برخی موضوعات جالب و دانش چگونگی کارکرد کابل ها داشته باشیم تا بهتر بتوانیم درباره خرید کابل های گرانقیمت تصمیم گیری کنیم.

اطلاعات چگونه از طریق کابل ها ارسال می شوند

کابل هایی که به دستگاه پخش بلو-ری، یا کنسول بازی، یا مانیتور کامپیوتر شما متصل هستند، با کابل های برقی که تمامی وسایل الکتریکی خانه را به پریزهای برق متصل می کنند، تفاوت چندانی ندارند. در واقع نوع خاصی از الکتریسیته وجود ندارد که قرار باشد از درون این کابل ها عبور کند؛ الکترون، الکترون است. آنها تنها برای اهداف متفاوتی تولید شده اند: انتقال داده ها به جای انتقال نیرو برای دستگاه.

شاید در دروس فیزیک نمودار اتم ها را با شکل های توپ مانند دیده باشید که الکترون ها به دور هسته اتم می چرخند. به دلیل همین شکل آموزش، بسیاری از مردم فکر می کنند که الکترون ها به شکل ذرات هستند. در حالی که در برخی شبیه سازی ها این موضوع صحیح به نظر می رسد، علم دریافته که بسیاری از ذرات شبیه به فوتون (نور) هستند و الکترون ها (الکتریسیته) خصوصیاتی دوگانه همانند ذرات (پاکت های انرژی با اندازه و شکل یکسان) و همچنین همانند امواج (تداخل الگوها - به روی هم افتادن امواج آب در دریاچه بیندیشید) از خود نشان می دهند. این خاصیت با نام همزادی موج-ذره شناخته می شود و نکته مهم در این میان، آن است که الکتریسیته در کابل ها به صورت موج جابجا می شود.

یکی از خصوصیات امواج این است که دارای فرکانس هستند (تعداد نوسان ها در مدت زمان مشخص). اطلاعات هم با کنترل فرکانس درون کابل ارسال می گردند. به شکل ساده، اطلاعات عکس یا صدا تبدیل به طول موج های مختلفی می شوند و از طریق کابل ها منتقل می شوند. البته این انتقال می تواند به صورت سیگنال آنالوگ باشد یا این که تبدیل به سیگنال دیجیتال شده و منتقل گردد.

تفاوت میان آنالوگ و دیجیتال چیست؟

در تمامی سیستم های آنالوگ، موجی که درون کابل ارسال می شود، چیزی است که باعث تولید صدا و تصویر می شود. بسته به اینکه کیفیت فرکانس مورد استفاده چقدر بالا یا پایین است، اسپیکرها می تواند صدایی با فرکانس بالا یا پایین تولید کنند.

این دقیقا همانند تلویزیون های آنالوگ است، به جز اینکه سیگنال به طول موج های نوری قرمز، آبی و سبز شکسته می شود تا قابل تشخیص بوده و به جای صدا، تصویر ایجاد شود. در حالی که فرکانس این امواج بسته به اطلاعاتی که انتقال می دهند، تغییر می کند، نوع عمومی موج در کل تغییری نمی کند. که آن را با نام موج سینوسی می شناسیم.

سیگنال های دیجیتال به گونه ای عمل می کنند که شما انتظار دارید توسط کامپیوترها خلق شده باشند. آنها مجموعه ای از کدهای «خاموش» و «روشن» را ارسال می کنند که «باینری» نامیده می شوند. شما ممکن است آنها را با نام صفر و یک ها هم بشناسید، اما ایده همه یکسان است. اطلاعات دیجیتال در این سیگنال های باینری کد شده و توسط دستگاه نهایی که آنها را در انتها دریافت و پخش می کند، رمزگشایی خواهند شد.

همانند عکس ها و صدای آنالوگ، اطلاعات دیجیتال هم هنوز از طریق کابل و به وسیله الکترون ها از نقطه A به نقطه B ارسال می شوند. اگر چه سبک خاموش-و-روشن یا صفر-و-یک ارسال سیگنال داده های دیجیتال، شکل و نتیجه ای مانند امواج سینوسی که برای ارسال سیگنال های آنالوگ استفاده می کنیم، ندارد.

نوع و شکل موجی که یک سیگنال دیجیتال خلق می کند « موج مربعی » نامیده می شود. در یک دنیای افلاطونی ایده آل این نوع امواج بهترین نمایش ریاضی از خاموش-و-روشن ارسال شده توسط سیگنال هستند. در دنیای واقعی... خب، چیزها بیشتر شکل واقعیت به خود می گیرند.

رمزگشایی سیگنال دیجیتال

همان طور که گفتیم، یک سیگنال آنالوگ مستقیما صدا یا تصویر را ایجاد می کند و هیچ گونه لایه ای برای رمزگشایی آن لازم نیست. اما به دلیل اینکه سیگنال دیجیتال می تواند برای چشمان و گوش های ما بی معنی و مهمل باشد، ورودی های ابزارهای ما مانند تلویزیون های اچ دی لازم است تا آنها را از اطلاعات دیجیتال که بر روی کابل ها ارسال شده به صدا و تصویر باز-ترجمه کنند. برای انجام این کار، ابزارهای دیجیتال نرم افزارها و سخت افزارهای ویژه خودشان را دارند تا دوباره این اطلاعات را برای پخش بازسازی کرده و برای مان به نمایش در آورند. و به دلیل اینکه اغلب اوقات دستگاه های دیجیتال سیگنال عالی را که درون کابل ارسال شده دریافت نمی کنند، باید توانایی خوبی در حدس زدن داده های ارسالی داشته باشند.

وقتی سیگنالی از درون کابل ارسال می شود، مقاومت یکی از مشکلات اصلی است که کابل ها با آن سر و کار دارند. کابل تمایل دارد که شکل موج ها را پخش کرده یا آنها را تنزل دهد. یا اینکه در برابر جریانی که از سیم کشی می گذرد پایداری کند. هر چه طول کابل بیشتر شود، این مقاومت بیشتر شده و مانع جریان عبوری می شود.

کابل های آنالوگ که قرار است سیگنال های شان را مستقیما و بدون هیچ لایه بازترجمه کننده ای برای دستگاه هدف ارسال کنند، طراحی بسیار خوبی برای کنار آمدن با مشکل مقاومت دارند. البته سیگنال های دیجیتال مشکلات مقاومت کمتری نسبت به سیگنال آنالوگ داشته و چندان با آن دست به گریبان نیستند. وقتی که سیگنال ها در سفر خود درون کابل با مانعی روبرو شوند، مقداری ضعیف می شوند یا اینکه کمی تغییر شکل در فرم موج آنها ایجاد می شود. هنگامی که یک نوع از موج مربعی سیگنال دیجیتال درون کابل ارسال می شود، در انتهای دیگر خاموش و روشن ها قدرت و جایگاه اولیه خود را ندارند. در حقیقت شاید دیگر همان موج نباشد، اما به نوعی در نقطه ای کنار آن قرار دارد.

سخت افزار و نرم افزار رمزگشایی موجود در دستگاه هدف می داند که باید منتظر صفر و یک ها باشد و البته کمی سعه نظر و بردباری در شکل موج مربعی هم به خرج دهد. اگر به میزان خاصی تضعیف شده باشند، دستگاه به دنبال تشخیص و تصحیح موج بر اساس صفر و یک های ارسالی می گردد. و همچنین به کشف این موضوع می پردازد که بر پایه اطلاعاتی که در دست دارد، اطلاعات اصلی چه باید می بودند. به دلیل همین بازسازی و بازترجمه های داده ها است که می توان مطمئن بود کیفیت دیجیتال کاملا ثابت و مطلق است، حتی اگر یک موج به موانعی برخورد کند یا اینکه از طریق یک کابل با کیفیت پایین و پتانسیل کم عبور داده شده و تضعیف شود. اما آیا این بدان معنی است که هیچ گاه دلیلی وجود ندارد که پول زیادی را برای کابل با کیفیت فوق عالی هزینه کنید؟

اوه، نه! بی خیالِ بحث علمی، کلام آخر؟

تا هنگامی که کیفیت صدا یا ویدیو یک تابع مستقیم از کاهش مقاومت در سیم ها و تضعیف امواج درون آنها است، کابل های آنالوگ با کیفیت به شکل واضحی یک مزیت نسبت به نمونه های ارزان تر و به درد نخور دارند. اما آیا این داستان در دنیای کابل های دیجیتال هم درست است؟

از آنجایی که با افزایش طول، مقاومت هم بیشتر می شود، کابل های دیجیتالِ بلندتر می توانند مانعی در برابر سیگنال هایی باشند که قرار است فاصله بیشتری را از منبع بپیمایند. کابل های دیجیتال ارزان قیمت و کم کیفیت که بسیار بلند هم باشند، می توانند تاثیر مضری روی سیگنال بگذارند و نتیجه آن تصاویر کم کیفیت است که از پاکت های داده گم شده آسیب دیده و دچار رندر پیکسل ناقص می شوند، بخش هایی از تصویر را از دست می دهند و یا اینکه با ایرادهایی همچون صفحه کاملا مشکی روبرو خواهید شد.

پس اگر به دنبال خریدهای ارزان هستید، کابل های دیجیتال تان (مخصوصا کابل HDMI) را تا حد ممکن کوتاه نگه دارید. و اگر نیاز است که از کابل دیجیتال بلندی استفاده کنید، آماده باشید که کمی سر کیسه را شل کرده و برای کابلی که قرار است تصاویر شما را به طور دقیق از منبع تا مانیتور یا تلویزیون تان حمل کند، کمی پول هزینه کنید.

البته در بسیاری از تست ها و آزمایش ها هیچ مدارکی مشاهده نشده که کابل هایی با عنوان Premium و نام های این چنینی در بازار یافت می شوند، در طول های نسبتا برابر، کیفیتی دیجیتالی بالاتر (به معنی صدای بهتر یا تصاویر غنی تر با رنگ ها بیشتر)‌ از کابل های معمولی و ارزان فراهم آورند و تنها بخش از داستان تفاوت، به میزان مقاومتِ کاهش دهندهِ کیفیت برمی گردد. هر دو سیگنال آنالوگ و دیجیتال می توانند از مزایای کابل های با کیفیت بهره مند شوند. اما شما مطمئنا با یک کابل دیجیتال ارزان قیمت کیفیت بسیار بهتری را نسبت به یک کابل آنالوگ ارزان قیمت تجربه خواهید کرد.

این بدان معنی نیست که تجربه صوتی و تصویری آنالوگ بهتر یا بدتر از نوع دیجیتال آن است. بلکه کاهش کیفیت آنها بسیار متفاوت با هم صورت می پذیرد. به طور خلاصه، از کوتاه ترین کابل دیجیتال ممکن استفاده کنید تا هیچ گاه مشکلی با کیفیت صدا و تصویر نداشته باشید و دیگر نیازی به خرید کابل های گرانقیمت هم نخواهید داشت.

شما چه تجربیاتی در خصوص خرید کابل و کیفیت آنها دارید؟ آن را با ما و دیگر خوانندگان در میان بگذارید

تاریخ: چهارشنبه 07 فروردین 1392