محققان دانشگاه ایلینویز با همکاری دانشگاه تافتز و نوث وسترن، قصد دارند تلفن های هوشمند و دیگر ابزارهای الکترونیکی بسازند که این چنین عمل کنند، البته شاید با دود و انفجار کمتری.

 

در یک برنامه تحقیقاتی با نام Born to Die ، جان راجرز استاد مهندسی دانشگاه ایلینویز تیمی را رهبری می کند که قصد تولید «ابزارهای الکترونیک ناپایدار و فانی» را دارند.

 

آنها در ابتدا چیپی را طراحی کرده اند که در تماس با آب به طور کامل حل می شود. البته هدف نهایی این است که تمام تلفن شما تبدیل به مواد آلی و نوعی کود الکترونیک گردد!

 

البته این می تواند باعث ایجاد رویکرد جدیدی در تولید ایمپلنت های پزشکی، ابزارهای کنترل محیطی و دیگر ابزارهای ویژه مصرف کنندگان گردد. و البته شاید هدف اصلی را این گونه باید توصیف کرد که ابزارهای الکترونیک تا حد ممکن سازگار با محیط زیست طراحی شوند و درون بدون بیمار هم پس از مدتی ناپدید گردند.

 

نمونه اولیه این طرح یک چیپ تولیدی از منیزیم، سیلیکون و ابریشم است. به گفته راجر این عناصر به صورت طبیعی در بدن انسان و در طبیعت، درون آب حل می شوند. به بیان دیگر آنها محصولات فرعی مضر یا شیمیایی تولید نخواهند کرد. 

 

ساختار ابریشم هم قرار است سرعت حل شدن را تعیین کند که می تواند بازه ای زمانی از چند دقیقه تا چند سال را در بر گیرد. این موضوع از سویی برای طبیعت مفید خواهد بود و پس از خرابی ابزارهای الکترونیک، می توان آنها را در محیط زیست رها کرد تا تبدیل به کودهای آلی شوند.

 

و البته بخش بد ماجرا این است که صاحبان صنایع با سودجویی می توانند برای ابزارهای شما طول عمر کاملا مشخصی تعیین کنند که پس از آن دستگاه کم کم ناپدید می گردد!